Welcome to www.PRO3.nu   Click to listen highlighted text! Welcome to www.PRO3.nu Powered By GSpeech

Font Size

SCREEN

Cpanel

Samenwerking met de inwoners: Zwemmen of verzuipen?

AddThis Social Bookmark Button

Een persoonlijke mening uit de sprekershoek van Marcel Kramer

Het is donderdagavond. In de Westkant verzamelen de politici zich voor een informatieavond. Ongeveer twintig mensen verzamelen zich in de raadszaal. De overgrote meerderheid van die mensen is zelf politiek actief, en is op de een of andere manier betrokken bij een partij in de gemeente Loon op Zand. Het aantal partij-onafhankelijke burgers dat politieke vergaderingen bijwoont is op een hand te tellen. Het wordt pijnlijk duidelijk dat de kloof tussen burger en politiek in de gemeente Loon op Zand erg groot is. Het wordt ook duidelijk dat de huidige aanpak eenvoudigweg niet werkt. Maar wat moet er dan wel gebeuren?

In mijn ogen moet de gemeente beginnen bij het begin: informatie verstrekken. De meeste burgers hebben geen zin of tijd om dikke ambtelijke stukken te lezen. Bovendien beschikken zij niet over de benodigde voorkennis om die materie snel onder de knie te krijgen. Het is zaak om informatie over beleidsonderwerpen en vraagstukken helder en duidelijk naar de burgers te communiceren, in taal die iedereen begrijpt. Geen dikke pakketten papier met eindeloze scenario’s en berekeningen, maar een handig en leesbaar overzicht van waar het nu eigenlijk over gaat, en welke oplossingen aangedragen worden om een probleem op te lossen.

Daarnaast moet de lokale politiek de hand reiken naar de burger. Burgers moeten worden uitgenodigd om deel te nemen aan vergaderingen, om hun stem te laten horen. Te vaak overheerst nog het gevoel dat burgers alleen worden uitgenodigd om tegen de bühne te spreken. Tenslotte: burgers mogen vaak alleen iets zeggen over plannen die reeds ontwikkeld zijn. Dan kun je ja of nee zeggen, maar uiteindelijk beslist toch de gemeenteraad zelf. Burgers moeten vanaf het begin bij een probleem betrokken worden. Politici moeten samen met burgers tot een uitvoerbaar eindvoorstel komen. In het gehele traject moeten de betrokken burgers mee kunnen praten en terugkoppeling krijgen van de noodzakelijke informatie, besluiten en meningen. In plaats van ‘de burger als adviseur eindspraak’ moet ‘de burger als beleidspartner’ centraal staan.

Ten derde moet de lokale politiek zichzelf veel meer laten zien. Het is veel te vaak zo dat debatten, vergaderingen en politiek in het algemeen zich alleen maar in de Westkant afspeelt. De Westkant lijkt soms een eiland, drijvend in een diepe oceaan. De politici die op het eiland bij elkaar zitten hebben af en toe ruzie en zijn het soms met elkaar oneens, maar delen vrijwel allemaal een grote angst: zij kunnen niet zwemmen. In mijn ogen moeten politici zich veel meer laten zien aan burgers, actief naar burgers toegaan om hen te vragen naar hun mening. Alleen op die manier kweek je weer vertrouwen in de lokale politiek, en krijgen burgers het idee dat er ook echt naar hen geluisterd wordt. Alleen zo dicht je de kloof tussen burger en politiek.

Als deze stappen niet genomen worden, zal de burgerparticipatie niets anders blijven dan een mooi woord op een dikke stapel papier. De kloof tussen burger en lokale politiek kan alleen kleiner worden als de politiek duidelijk laat zien dat ze die kloof ook echt wil dichten. En dat kan alleen door te luisteren, uit te nodigen en gezamenlijk op te trekken met burgers. Dat is de weg naar burgerparticipatie, en naar een sterkere gemeente. Gebeurt dit niet, dan vraag ik me af of we over 10 jaar nog wel genoeg capabele personen hebben om de Westkant überhaupt te vullen met politici.

Marcel Kramer
Fractiemedewerker Pro3

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech